ความลับใต้เงาคุณยาย [LINK]
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อน ๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ของห้องอาหาร ภามนั่งอยู่ที่โต๊ะยาวพร้อมแม่ ขณะที่สาวใช้กำลังยกถาดอาหารเช้าเข้ามา
วรณันยังไม่ลงมา
“คุณยายเข้านอนดึกหรือเปล่าคะ” พรรณรายถามแจ๋วเบา ๆ
 |
| แจ๋ว |
แจ๋วคนสาวใช้วัยยี่สิบต้น ๆ ที่มีใบหน้ากลมและดวงตาคม ก้มหัวเล็กน้อย “เมื่อคืนไฟในห้องคุณยายยังติดอยู่จนเกือบตีสามค่ะ คุณนาย… แล้วก็มีกลิ่นอะไรบางอย่างลอยอยู่ในโถงชั้นสอง”
ภามที่กำลังตักข้าวต้มอยู่ชะงักมือเล็กน้อย
ทั้งวันเขาแทบไม่ได้เห็นวรณันเลย เธอปรากฏตัวสั้น ๆ ตอนสาย เพียงแค่เดินผ่านโถงชั้นล่างในชุดกระโปรงยาวสีเบจ ผมดำขลับปล่อยยาวลงมาจนเกือบถึงเอว แล้วก็หายเข้าไปในห้องทำงานเก่าที่ไม่มีใครใช้มานานหลายปี
เย็นวันนั้น ภามสังเกตเห็นสิ่งแปลกประหลาด
ขณะที่ทุกคนนั่งกินข้าวเย็นกัน วรณันนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ แต่เธอแทบไม่แตะต้องอาหารบนจานเลย เธอเพียงยกถ้วยชาสีเข้มเกือบดำขึ้นจิบเป็นระยะ ๆ กลิ่นของชาตัวนั้นไม่เหมือนชาทั่วไป มันมีกลิ่นหอมคล้ายสมุนไพรป่าผสมกับอะไรบางอย่างที่หวานและขมในเวลาเดียวกัน
พรรณรายดูเหมือนจะไม่รู้สึกแปลกอะไร เธอแม้กระทั่งยิ้มอย่างเกรงใจทุกครั้งที่วรณันหันมามอง
ดึกสงัด
ภามนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงอีกครั้ง ความเงียบของคฤหาสน์ในคืนนี้หนักหน่วงผิดปกติ เขาลุกขึ้นนั่ง แล้วเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนด้านหลังบ้าน
แล้วเขาก็เห็นเธอ
วรณันกำลังเดินอยู่กลางสนามหญ้าเปียกชื้นหลังฝน เธอสวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีมอ่อนบางเบามาก เนื้อผ้าเกาะติดกับเรือนร่างทุกครั้งที่ลมพัดผ่าน แสงจันทร์สีเงินสาดลงมาเต็ม ๆ ทำให้เห็นทรวดทรงของเธออย่างชัดเจน
หน้าอกอันเต่งตึงยกตัวขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะการเดิน เอวคอดและสะโพกที่กลมกลึงถูกผ้าซาตินรัดแน่นจนเห็นร่องก้นเล็กน้อยเมื่อเธอหันตัว ผมยาวดำขลับปล่อยสยายไปตามลม ขอบชุดนอนผ่าสูงจนเห็นต้นขาขาวเนียนเกือบทั้งข้าง
ภามกลั้นหายใจ
เธอเดินช้า ๆ ไปหยุดใต้ต้นจำปีใหญ่ เงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นค่อย ๆ รูดสายเดี่ยวของชุดนอนข้างหนึ่งลงมา เผยให้เห็นไหล่และเนินอกข้างหนึ่งที่ขาวจั๊วะใต้แสงจันทร์
ภามรู้สึกว่าปากแห้งผาก เลือดทั้งหมดในร่างพุ่งลงไปรวมกันที่จุดเดียวอย่างรวดเร็ว
เขายังยืนนิ่งมองต่อไป แม้จะรู้ว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ไม่ควร
วรณันหันหน้ามาตรงกับหน้าต่างห้องเขา พอดี
แม้จะมีระยะห่าง แต่ภามรู้สึกได้ชัดว่าดวงตาคู่นั้นกำลังมองตรงมาที่เขา เธอยิ้มบาง ๆ ริมฝีปากขยับราวกับกระซิบอะไรบางอย่าง แล้วก็ค่อย ๆ ดึงสายเดี่ยวอีกข้างลงมา ปล่อยให้ชุดนอนหลุดลงไปกองที่ข้อเท้า
ร่างเปลือยเปล่าสีขาวเนียนยืนตากแสงจันทร์อยู่กลางสวน
ภามถอยหลังจากหน้าต่างอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นจนเจ็บอก เขารีบเดินกลับไปที่เตียง มือสั่นเล็กน้อยขณะดึงกางเกงในลง
คราวนี้เขาไม่ได้ค่อยเป็นค่อยไป
มือจับรอบลำควยที่แข็งตัวจนเจ็บแล้วสูบอย่างเร่งรีบและรุนแรงทันที ภาพร่างเปลือยของวรณันใต้แสงจันทร์ยังติดอยู่ในหัวอย่างชัดเจน หน้าอกที่เต่งตึง หัวนมสีชมพูเข้มที่ยืนต้านลม ร่องกลางลำตัวที่ลากยาวลงไปจนถึงสามเหลี่ยมสีดำระหว่างขา
“อื้ม… ห้ะ… ครับ…”
เขานอนหงาย ขาแยกกว้าง เอวดีดขึ้นรับกับฝ่ามือตัวเอง น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มจนฝ่ามือเปียกชุ่ม เสียงดังขึ้นในห้องเป็นจังหวะเร็ว
ในหัวของภาม ภาพตรงหน้าต่างหายไป
ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ วรณันเดินเข้ามาโดยไม่สวมเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ร่างขาวเนียนใต้แสงจันทร์ที่สาดเข้ามาในห้องยังเปียกชื้นเล็กน้อยจากน้ำค้างในสวน หยดน้ำสองสามหยดไหลลงตามร่องอก แล้วหายไปที่ใต้ราวนม
เธอไม่ได้รีบร้อน
วรณันเดินช้า ๆ มาหยุดยืนข้างเตียง มองลงมาที่ภามที่กำลังนอนหงาย กางเกงในหลุดถึงเข่า มือยังกุมควยแข็งแดงที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่น
เธอยิ้มบาง ๆ ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่ง แต่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
“หลานชาย… ทำแบบนี้คนเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว?”
เสียงทุ้มนุ่มดังก้องอยู่ในหัวภาม เธอค่อย ๆ ยกเข่าข้างหนึ่งขึ้นวางบนขอบเตียง แล้วโน้มตัวลงมา หน้าอกอันเต่งตึงห้อยต่ำตามแรงโน้มถ่วง หัวนมสีชมพูเข้มทั้งสองข้างใกล้เข้ามาจนเกือบแตะกับท้องของเขา
ในจินตนาการเขามือขึ้นไปแตะ
อุ้งมือสัมผัสกับความนุ่มร้อนของเนื้อนม เขาบีบเบา ๆ แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือถูไปที่หัวนมที่เริ่มแข็งตัว วรณันครางแผ่ว ๆ ในลำคอ แล้วก้มใบหน้าลงมาใกล้ ๆ
ลมหายใจอุ่น ๆ กระทบแก้มและริมฝีปากของภาม
“ดูสิ… แข็งขนาดนี้” เธอกระซิบ มือเรียวยาวค่อย ๆ วางทับมือของภามที่กำลังจับควยอยู่ แล้วช่วยเขาขยับขึ้นลงช้า ๆ “คิดถึงร่างกายยายขนาดนั้นเลยหรือ?”
มือของวรณันร้อนและนุ่มผิดปกติ นิ้วเรียวพันรอบลำควยได้เกือบหมด เธอรูดขึ้นไปจนสุดแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือวนที่หัวควยที่เปียกแฉะวนช้า ๆ เป็นวงกลม
ภามในจินตนาการครางเสียงทุ้ม เอวดีดขึ้น
วรณันยิ้ม นั่งคร่อมลงมาบนต้นขาของเขาโดยยังไม่ยอมรับเข้าไป เธอเอาหีที่เริ่มชุ่มชื้นเสียดสีไปมากับลำควยแข็ง ๆ ของเขา ปลายควยถูกแย้มปากหีที่เปียกแฉะเชย ๆ ทุกครั้งที่เธอโยกเอว
“อยากเอาเข้าไปไหม?” เธอถามเสียงเบา ใบหน้าเข้าใกล้จนจมูกเกือบชนกัน “อยากเอาควยของหลานชาย… ยัดเข้าไปในหีคุณยายไหม?”
ภามพยักหน้าอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
วรณันยกเอวขึ้นเล็กน้อย ใช้มือจับควยจัดท่า แล้วค่อย ๆ นั่งลงช้า ๆ
ความร้อนและความแน่นของรูหีที่ค่อย ๆ กินหัวควยเข้าไปทีละนิด ทำให้ภามในจินตนาการต้องอ้าปากหายใจไม่ออก เธอค่อย ๆ ย่อตัวลงจนสุด รับลำควยทั้งแท่งเข้าไปจนหัวชนมดลูก แล้วหยุดนิ่งอยู่แบบนั้น กล้ามเนื้อภายในบีบรัดเป็นจังหวะ
“อืมม… ใหญ่จัง” วรณันครางแผ่ว เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ผมยาวดำขลับไหลลงมาบังใบหน้าบางส่วน “อืม… มันโตจนยายรับเกือบไม่ไหว”
แล้วเธอก็เริ่มขย่ม
ช้า ๆ ก่อน แล้วค่อยเร่งเร็วขึ้น หน้าอกอันมั่งมีเด้งตามจังหวะการขึ้นลง หัวนมแข็งตั้งชัน เธอเอามือทั้งสองข้างวางบนอกของภาม ขณะที่หีเปียกแฉะถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสียงน้ำดัแฉะ ๆ ดังขึ้นในหัวของภาม
“จะแตกแล้ว… ใช่ไหม?” วรณันถามเสียงหายใจแรง เธอโน้มตัวลงมาจนหน้าอกแนบกับอกของเขา ปากเข้าใกล้หู “แตกใส่ในได้… เอาทั้งหมด… ฉีดเข้าไปในหียายให้หมด…”
เพียงคำนั้น
ภามในโลกความจริงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
เขายกมืออีกข้างขึ้นมาอุดปากตัวเองไว้ทันเวลาพอดี ขณะที่น้ำอสุจิพุ่งออกมาเป็นสายแรง ๆ เปื้อนไปทั่วท้องและผ้าปูที่นอน ร่างกระตุกเล็กน้อยหลายครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ยุบตัวลงกับที่นอนอย่างหมดแรง
ภามนอนหอบหายใจ มองเพดานด้วยสายตาเลื่อนลอย มือยังคงกุมลำควยที่ค่อย ๆ อ่อนลง น้ำอสุจิไหลเยิ้มไปตามข้อมือ
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ไม่ควรมีในห้องของเขา ลอยเข้าจมูกอีกครั้ง
เขาหันไปทางประตู
ประตูปิดสนิท…
แต่กลิ่นนั้นยังคงค้างอยู่
........................
กดติดตามทวิตไว้นะ
ทวิตสำรอง
https://x.com/v243091759 เผื่อทวิตบิน
อย่าลืมแอด VK เอาไว้นะ
Comments