ในห้องดูหนังของครอบครัว แสงไฟสลัวจากโคมไฟมุมห้องสาดส่องลงบนโซฟานุ่มนวลที่ตั้งอยู่ตรงกลาง มิลิน หญิงสาววัยสามสิบปลาย คุกเข่าอยู่บนเบาะนวมขนาดใหญ่ ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าไหมบางเบาเกาะติดร่างกายของเธอราวกับผิวชั้นที่สอง เนื้อผ้าสีครีมอ่อนลื่นไหลไปตามส่วนโค้งของร่างกาย ก่อนถูกร่นขึ้นไปกองที่เอวของเธอ เผยให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงที่ขาวเนียนราวหยวกกล้วย หน้าอกอวบอิ่มของเธอหลุดออกจากสายเดี่ยว เปลือยเปล่าต่อสายตาและอากาศเย็นในห้อง
ข้างหลังเธอ ลูกชายวัยสิบเก้าปีที่ชื่อ กันต์ ยืนอยู่ด้วยท่าทางมั่นคง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหิวกระหาย ขณะที่มือใหญ่ของเขาจับบั้นท้ายของมิลินไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหลุดลอยไป แท่งเนื้อขนาดใหญ่เกินวัยของเขาค่อยๆ สอดเข้าสู่ร่างของเธอ ทีละน้อย อย่างช้าๆ แต่หนักแน่น เมื่อเข้าไปสุดความยาวเขาก็เริ่มขยับเอวเสียงกระแทกดังขึ้นเป็นจังหวะ ตับ... ตับ... ตับ... ราวกับจังหวะกลองที่เร่งเร้าความรู้สึกของทั้งคู่
มิลินหันมามองกันต์ด้วยหางตา ดวงตาคู่สวยของเธอวาววับด้วยความสุขและความปรารถนา “ซี๊ดดด... โคตรเสียว เสียวเหลือเกิน...” เสียงของเธอสั่นเครือ ราวกับกำลังละลายไปกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา “ใหญ่... แน่นไปหมดเลย... กันต์...”
กันต์กัดฟันแน่น ขณะที่เหงื่อเม็ดเล็กๆ เริ่มผุดพราวบนหน้าผากของเขา “ซี๊ดดด... โคตรแน่น... ตอดฉิบหายเลยครับแม่...” เขาคำรามลึกในลำคอ มือของเขากดบั้นท้ายของเธอแน่นขึ้น ขณะที่ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวเร็วขึ้น ราวกับถูกครอบงำด้วยสัญชาตญาณดิบ
“อ๊า... กันต์... เบาๆ นิดนึงสิ... แม่จะขาดใจแล้ว...” มิลินครางออกมา เสียงของเธอผสมผสานไปด้วยความเจ็บปวดเล็กๆ และความสุขอันล้นเหลือ มือของเธอเกาะขอบโซฟาแน่นราวกับยึดเหนี่ยวตัวเองไว้ไม่ให้จมไปกับคลื่นความรู้สึก
“ไม่ไหวแล้วแม่... ผม... ผมจะแตกแล้ว...” กันต์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความเร่งรีบในจังหวะของเขายิ่งทวีขึ้น ร่างกายของทั้งคู่เคลื่อนไหวสอดประสานกันราวกับเต้นรำในจังหวะที่เร่าร้อนที่สุด เสียงหายใจหนักหน่วงของเขาดังก้องในห้อง ขณะที่มิลินส่งเสียงครางยาวเหยียด เสียงของเธอแทบจะกลายเป็นบทเพลงแห่งความสุข
“โอ๊ยยย... ไม่ไหวแล้ว...” กันต์ร้องออกมาในที่สุด ร่างกายของเขากระแทกเข้ามาครั้งสุดท้าย หนักหน่วงและลึกสุดทาง ก่อนที่น้ำรักร้อนๆ ของเขาจะระเบิดออกภายในร่างของมิลิน เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาเติมเต็มทุกส่วนในตัวเธอ เสียงลมหายใจหนักๆ ของกันต์ดังขึ้น ขณะที่เขานิ่งค้างไว้ครู่หนึ่ง ราวกับต้องการให้ช่วงเวลานี้ยาวนานตลอดไป
มิลินหายใจหอบ มือของเธอยังเกาะโซฟาไว้แน่น ขณะที่ร่างกายของเธอสั่นสะท้านจากความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ “กันต์... ลูกมัน... เก่งจริงๆ...” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ทั้งเหนื่อยและมีความสุข ปากของเธอเผยรอยยิ้มเล็กๆ ขณะที่หันมามองเขา
กันต์ยิ้มกว้าง ขณะที่ค่อยๆ ถอนตัวออกจากร่างของเธออย่างนุ่มนวล เขาดึงกางเกงของตัวเองขึ้นมา ขณะที่มิลินจัดชุดนอนของเธอให้เข้าที่ เธอดึงสายเดี่ยวกลับขึ้นมาคลุมไหล่ เนื้อผ้าบางเบากลับมาปกปิดร่างกายของเธออีกครั้ง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทั้งสองทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา มิลินซบไหล่ของกันต์ ขณะที่เขากอดเธอไว้แน่น หน้าจอหนังในห้องยังคงฉายภาพยนตร์ที่ทั้งคู่แทบไม่ได้สนใจตั้งแต่แรก เสียงเพลงประกอบภาพยนตร์ดังเบาๆ เป็นฉากหลัง ขณะที่ทั้งสองนั่งกอดกันในความเงียบที่มีเพียงความอบอุ่นและความผูกพัน
“แม่ครับ... ผมคิดถึงช่วงเวลานี้จัง” กันต์พูดขึ้นมา เสียงของเขานุ่มนวล ขณะที่นิ้วของเขาลูบไล้ไปบนแขนของเธอ
มิลินยิ้ม มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก “แม่ก็เหมือนกัน... แต่ครั้งหน้า ลูกต้องเบาๆ หน่อยนะ แม่เกือบขาดใจตาย” เธอแซวพร้อมหัวเราะเบาๆ
กันต์หัวเราะตาม ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากของเธอ “สัญญาครับ... แต่แม่ก็อย่ามายั่วผมแบบนี้อีกนะ ชุดนอนนี่มัน... ยั่วเกินไปแล้ว”
ทั้งสองหัวเราะกันอย่างมีความสุข ขณะที่แสงไฟสลัวในห้องดูหนังยังคงส่องสว่าง การกอดของพวกเขายิ่งแน่นขึ้น ราวกับโลกทั้งใบมีเพียงแค่พวกเขาสองคนในค่ำคืนนี้
กดติดตามทวิตไว้นะ
ทวิตสำรอง
เผื่อทวิตบิน อย่าลืมแอด VK เอาไว้นะ
ความคิดเห็น