เจ้าสำนักดาบฟ้าคำรน [Link]
หลังจากเดินทางมา 2 วัน รถม้าของหลินเทียนหลงและหลี่เสี่ยวหยุนก็ใกล้จะถึงพระราชวังแล้ว อีกไม่เท่าไหร่ก็จะถึงที่หมาย แต่ฟ้าครึ้มมืดลงอย่างรวดเร็ว ฝนเริ่มโปรยปราย หลี่เสี่ยวหยุนจึงเสนอให้แวะพักที่โรงเตี้ยมเก่าแก่ที่ตั้งโดดเดี่ยวริมทาง แม้จะดูทรุดโทรมและห่างไกลผู้คน แต่ก็เป็นที่หลบฝนที่ดีที่สุดในยามนี้
รถม้าหยุดหน้าประตูโรงเตี้ยมไม้เก่าแก่ หลังคาไม้ลาดเอียง ไฟตะเกียงริบหรี่ส่องสว่างจากภายใน หลินเทียนหลงลงจากรถม้า หลี่เสี่ยวหยุนตามลงมาด้วยท่าทางระวังตัว
ทั้งคู่เดินเข้าโรงเตี้ยม ประตูไม้ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ภายในมืดสลัว มีเพียงตะเกียงน้ำมันสองสามดวงส่องแสงสลัว กลิ่นเหล้าจางๆ ผสมกลิ่นคาวรัญของราคะลอยมาแตะจมูก หลินเทียนหลงขมวดคิ้วทันที เพราะเสียงครางหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บๆ พั่บๆ ดังมาจากมุมมืดด้านในโรงเตี้ยม
ตรงมุมห้อง มีหญิงสาวผิวขาวผ่องดั่งหยกขาว เรือนผมดำขลับยาวสลวยสยายลงมาปกคลุมแผ่นหลัง รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น หน้าอกอวบใหญ่โตที่เด้งดึ๋งตามแรงกระแทก หัวนมสีชมพูเข้มชูชันบวมเป่งราวกับดอกตูมบานสะพรั่ง ดวงตาคมคายแฝงประกายดุร้าย ริมฝีปากอิ่มเอิบที่ตอนนี้กำลังกัดฟันคราง นางกำลังคุกเข่าก้มตัว ก้นกลมกลึงยกสูงสะท้าน เนื้อสะโพกสั่นไหว ขณะที่เฒ่าแก่ร่างผอมแห้งแต่เต็มไปด้วยรอยสักแปลกประหลาดกำลังยืนกระแทกจากด้านหลังอย่างเมามัน ท่อนเนื้อของเฒ่าที่ไม่ใหญ่มากแต่แข็งโด่และปกคลุมด้วยรอยแผลเป็นแปลกๆ แทงเข้าออกร่องเนื้อชุ่มฉ่ำของนางดังพั่บๆ พั่บๆ น้ำรักใสข้นไหลทะลักเปียกโคนขาเรียวขาวและพื้นไม้เป็นแอ่งใหญ่เหนียวหนึบ
หญิงสาวครางเสียงหวานกระเส่าดั่งเสียงเพลงล่อใจ “อ๊าาา... ปู่... แรงกว่านี้สิ... กระแทกให้หลานแตกอีกสิ... ลึกเข้าไป... อ๊ายยย... ท่อนเนื้อปู่เสียดสีข้างในหลานดีเหลือเกิน!” เธอขยับสะโพกสวนกลับแรงๆ หน้าอกอวบเด้งดึ๋ง หัวนมชูชันเสียดสีพื้นไม้เย็น
เฒ่าแก่หัวเราะหึๆ เสียงแหบพร่าดั่งปีศาจ มือใหญ่หยาบกร้านตบก้นกลมกลึงของหลานสาวดังเพียะๆ เพียะๆ จนเนื้อสะเทือนเป็นคลื่นแดงช้ำ รอยนิ้วฝังลึก “หึ เจ้าหลานร่าน... ร่องเนื้อเจ้าแน่นรัดท่อนเนื้อปู่ดีนัก... ปู่จะกระแทกให้เจ้าเปียกชุ่มจนเดินขาถ่างไม่ได้ทั้งคืน... กลีบเนื้อเจ้าบวมเป่งขนาดนี้ยังไม่พออีกหรือ... อ๊า... ปู่จะพ่นน้ำรักเข้าไปในตัวเจ้า!”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของหลินเทียนหลงและหลี่เสี่ยวหยุนดังขึ้น หญิงสาวและเฒ่าแก่ชะงัก หยุดการเคลื่อนไหวโดยไม่เต็มใจนัก หญิงสาวดวงตาที่เป็นประกายวาววับ ริมฝีปากบางยิ้มเย้ายวนแต่แฝงความชั่วร้าย “อ๊ะ... มีเหยื่อมาแล้ว...”
เฒ่าแก่ถอนท่อนเนื้อออกจากร่องเนื้อของหลานสาวดังพล็อก เฒ่าแก่บ่นพึมพำ “อ้อ... เหยื่อมาแล้ว... ดี... ปู่จะจัดการมัน ”
ทั้งคู่รีบแต่งตัวจัดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว หญิงสาวสวมเสื้อผ้าบางเบาที่รัดรูป เน้นสัดส่วนโค้งเว้าของหน้าอกอวบใหญ่และสะโพกกลมกลึง เฒ่าแก่สวมเสื้อคลุมเก่าๆ ปกปิดร่างกายผอมแห้ง พวกเขาทำตัวปกติ ออกไปเปิดประตูแสร้งต้อนรับด้วยรอยยิ้มปลอมๆ ไม่เปิดเผยว่าพวกเขาคือจอมยุทธปู่หลานจอมชั่วจากสำนักมารลึกลับที่เปิดโรงเตี้ยมล่อเหยื่อมาชิงทรัพย์แล้วฆ่าทิ้ง ทำเป็นอาหารให้แขกคนต่อไปกินเพื่อปกปิดหลักฐาน
หญิงสาวยิ้มหวาน “ยินดีต้อนรับค่ะ ท่าน... เชิญเข้ามาพักผ่อน ฝนตกหนักขนาดนี้... ข้ามีห้องดีๆ และอาหารรสชาติพิเศษรออยู่... ท่านเหนื่อยมาจากการเดินทางใช่ไหมคะ”
หลินเทียนหลงมองนางด้วยสายตาเย็นชา แต่รับรู้ได้ถึงพลังมารที่ซ่อนอยู่ในตัวทั้งคู่ เขาพยักหน้า “ข้าต้องการห้องพักสองห้อง... และอาหารเบาๆ” เขาหันไปสั่งหลี่เสี่ยวหยุน “เจ้าไปพักที่ห้องก่อน... ข้าจะเรียกถ้าต้องการ”
หลี่เสี่ยวหยุนพยักหน้า แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความระวัง นางเดินตามเฒ่าแก่ขึ้นไปยังห้องพักชั้นบน
หลินเทียนหลงนั่งลงที่โต๊ะไม้เก่าแก่ตรงกลางโรงเตี้ยม สั่งเหล้าเบาๆ มาดื่มเพื่อสังเกตการณ์ เขากวาดสายตามองรอบภายในโรงเตี้ยม หญิงสาวเดินไปเตรียมของในครัว แต่ระหว่างนั้น นางเอาเหล้าและกับแกล้มมาเสริฟด้วยตัวเอง ทำเป็นเปิดชุดเล็กน้อยเวลาวางเสริฟของก็ก้มลงโชว์หน้าอกอวบใหญ่ หัวนมสีชมพูเข้มที่ยังชูชันจากความตื่นเต้นก่อนหน้าโผล่พ้นขอบเสื้อ นางยิ้มเย้ายวน “ท่านแขก... เหล้านี้รสชาติดีมากค่ะ... กับแกล้มก็พิเศษ... ลองชิมดูสิคะ... หรือจะชิมอย่างอื่นด้วยก็ได้นะคะ... ข้าพร้อมเสิร์ฟทุกอย่าง”
หลินเทียนหลงดื่มเหล้าเบาๆ แล้วถามเพื่อจับไต๋ “เจ้าเปิดโรงเตี้ยมที่นี่คนเดียวกับเฒ่าแก่ผู้นั้นหรือ? ดูท่าจะห่างไกลผู้คน... ไม่กลัวโจรผู้ร้ายเหรอ?”
หญิงสาวยิ้มหวาน พยายามตอบให้เนียนที่สุด “ค่ะ... ข้าและปู่เปิดกันแค่สองคน... ที่นี่เงียบสงบดี... ผู้คนเดินทางมักแวะมาพัก... ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกค่ะ... ท่านแขกดูแข็งแกร่งขนาดนี้... คงปกป้องข้าได้นะคะ” นางก้มลงต่ำกว่าเดิม โชว์ร่องอกลึกและเนินอกอวบอิ่มชัดเจนยิ่งขึ้น หวังยั่วยวนให้เขาติดกับ
แต่หลินเทียนหลงสังเกตเห็นรอยแผลเป็นแปลกๆ บนแขนนาง และกลิ่นยาพิษจางๆ จากเหล้า เขายิ้มเย็น “จริงเหรอ... แล้วทำไมเหล้าของเจ้ามีกลิ่นแปลกๆ... เหมือนยาสลบ... และปู่เจ้ากำลังทำอะไรกับศิษย์หญิงของข้าที่ชั้นบน?”
หญิงสาวโป๊ะแตก ใบหน้าซีดเผือด “ท่าน... ท่านรู้ได้ยังไง?” นางกระโดดถอยหลัง ใช้วิชาแปลกประหลาด—ร่างกายนางบิดงอราวกับงูพิษ มือเปลี่ยนเป็นกรงเล็บสีดำอาบพิษ พุ่งเข้าโจมตีหลินเทียนหลงอย่างรวดเร็ว “ตายซะ! วิชางูพิษมาร!”
หลินเทียนหลงหลบเลี่ยงได้อย่างง่ายดาย ด้วยพลังจากมุกมังกรที่เพิ่มความว่องไว เขาใช้ดาบฟ้าคำรนฟันฟ่าอากาศ ฟาดฟันใส่นาง แต่ไม่ฆ่า สกัดจุดลมปราณที่นางจนยืนนิ่ง ร่างกายชาไปทั้งตัว นางล้มลงคุกเข่าคราง “อ๊ะ... ท่าน... ท่านสกัดจุดข้า... ข้าขยับไม่ได้... อ๊า... ”
หลินเทียนหลงกระโดดขึ้นไปยังห้องของหลี่เสี่ยวหยุนทันที พบว่าศิษย์หญิงนอนนิ่งบนพื้น ร่างกายเปลือยเปล่าอย่างสิ้นเชิง หน้าอกอวบอิ่มยกขึ้นลงช้าๆ จากฤทธิ์ยาสลบ กลีบเนื้อระหว่างขาชุ่มฉ่ำและบวมแดงเล็กน้อย ตาเฒ่ากำลังยืนเปลือยท่อนล่าง ท่อนเนื้อแก่ชราแต่แข็งโด่และปกคลุมด้วยเส้นเลือดปูดโปนกำลังสอดเข้าไปในร่องเนื้อของหลี่เสี่ยวหยุนที่กำลังครางแผ่วในสภาพสลบไสล “อ๊า... เจ้าสาวน้อย... ร่องเนื้อเจ้าแน่นดีนัก...”
หลี่เสี่ยวหยุนครางแผ่วในสลบ “อ๊า... ร้อน... ร่องเนื้อข้าร้อน... เสียว... อ๊า...” ร่างกายนางสั่นเทา หน้าอกอวบเด้งดึ๋งตามแรงกระแทกเบาๆ ของเฒ่าแก่ น้ำรักไหลเยิ้มจากร่องเนื้อที่ถูกแทงเข้าไปซ้ำๆ พิษราคะที่เฒ่าแก่ฉีดเข้าไปทำให้ร่องเนื้อของนางร้อนผ่าวและเสียวซ่านผิดปกติ หัวนมชูชันแข็งเป็นไต นางครางแผ่ว “อ๊า... เสียว... ข้า... ข้าเสียว... อ๊ายยย...” ร่างกายกระตุกเกร็งเล็กน้อยแม้จะสลบ
หลินเทียนหลงโกรธจัด ใช้ดาบฟ้าคำรนฟันฟ่าอากาศ ฟาดฟันใส่เฒ่าแก่จนร่างกายกระเด็นออกไปไกล ชนผนังโรงเตี้ยมพังทะลุออกไปด้านนอก ตกลงพื้นฝนที่เทลงมาอย่างหนัก เฒ่าแก่กระอักเลือด “แก... แกเป็นใคร... สำนักมารของข้าจะไม่ปล่อยแกไว้!”
หลินเทียนหลงตรวจร่างหลี่เสี่ยวหยุน พบว่านางโดนยาสลบเข้าไป แต่เมื่อก้มดูรูสวาท ก็พบว่าร่องเนื้อของนางบวมแดง มีร่องรอยพิษสีเขียวจางๆ ที่ตาเฒ่าฉีดเข้าไปขณะร่วมรัก พิษนี้ทำให้ร่องเนื้อร้อนผ่าวและเสียวซ่านอย่างผิดปกติ ถ้าไม่แก้ นางจะเสียวจนขาดใจตาย
หลินเทียนหลงกระโดดลงมาหาหญิงสาวที่ยังยืนนิ่งจากจุดสกัด สกัดจุดเพิ่มเพื่อให้นางพอพูดได้ แต่ขยับตัวไม่ได้ “ยาแก้พิษอยู่ไหน?”
หญิงสาวปากแข็ง ยิ้มเยาะแม้ร่างกายจะชา “ข้าไม่บอก... เธอจะตายเพราะพิษราคะ... เธอจะเสียวจนร่องเนื้อขาดใจ... ฮ่าๆ! ท่านทำอะไรข้าไม่ได้หรอก... ข้าทนได้!”
หลินเทียนหลงโกรธจัด ถอดกางเกง เผยท่อนเนื้อฝังมุกมังกรที่แข็งโด่ หัวบานใหญ่บวมเป่งสีแดงเข้ม หลอดเลือดปูดโปนรอบลำหนา ปุ่มมุกนูนเรียงรายดั่งเกล็ดมังกรเรืองแสงจางๆ น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มจากร่องปลายเป็นสายยาว เขาจับตัวนางพลิกคว่ำ คุกเข่าก้มตัว แล้วดันท่อนเนื้อเข้าไปในร่องเนื้อแน่นของนางจากด้านหลังอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น “ถ้าไม่บอก... ข้าจะใช้มุกมังกรกระแทกเจ้าจนเสียวทนไม่ไหว... คายความลับออกมาเอง!”
หัวบานใหญ่เบียดกลีบเนื้อแยกออกช้าๆ ปุ่มมุกนูนๆ เสียดสีผนังร่องเนื้อด้านในทีละเม็ด หญิงสาวกรีดร้องลั่นแม้ร่างกายจะชา “อ๊ายยย... ท่อนเนื้อแกใหญ่เหลือเกิน... ปุ่มพวกนี้... มันกรีดข้างในข้า... เสียวซ่านสุดขีด... อ๊าาา... หยุด... ข้าจะบ้าแล้ว... ร่องเนื้อข้าแน่นรัดท่อนเนื้อแกจนเจ็บปนเสียว... อ๊ายยย!”
หลินเทียนหลงไม่หยุด เขาดันลึกสุดด้าม โคนท่อนเนื้อชนเนินเนื้ออวบอิ่มของนาง ปุ่มมุกเสียดสีเม็ดติ่งบวมเป่งและผนังร่องเนื้อด้านในรุนแรงทุกครั้งที่ดันเข้า-ถอนออกช้าๆ แต่หนักแน่น เขาเร่งจังหวะทีละน้อย ขณะที่มือใหญ่หยาบกร้านลูบไล้แผ่นหลังเรียบเนียนของนาง ลงไปบีบก้นกลมกลึงแรงๆ จนเนื้อปลิ้นออกมาระหว่างนิ้ว “บอกมา... ยาแก้พิษอยู่ไหน? หรือข้าจะกระแทกแรงกว่านี้... ให้ปุ่มมุกกรีดร่องเนื้อเจ้าให้ลึกกว่านี้... จนเจ้าแตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า!”
หญิงสาวกัดฟันแน่น แต่ร่างกายทรยศ น้ำรักไหลเยิ้มเพิ่ม กลีบเนื้อบวมแดงหุบรัดท่อนเนื้อแน่นยิ่งขึ้น เธอครางเสียงสั่น “อ๊า... แรงกว่านี้... ข้าทนไม่ไหวแล้ว... ปุ่มมุกมันเสียดสีเม็ดติ่งข้าจนแสบร้อน... ข้าจะแตกแล้ว... อ๊ายยย! หยุด... ข้าจะบอก... ยาแก้พิษอยู่ในตู้ลับหลังเคาน์เตอร์... ข้างในมีขวดสีเขียว... หยุด... ข้าจะเสียวจนสลบแล้ว... อ๊าาา... กระแทกอีกที... ข้าจะแตกอีก!”
หลินเทียนหลงเร่งจังหวะสุดแรงครั้งสุดท้าย พ่นน้ำรักร้อนฉ่าระลอกใหญ่เข้าไปลึกสุดมดลูกของนาง น้ำรักของเขามีพลังจากมุกมังกร สลายกำลังภายในของนางจนหมดสิ้น นางกรีดร้องถึงจุดสุดยอดครั้งสุดท้าย “อ๊ายยยย... ” ร่างกายกระตุกเกร็งรุนแรง น้ำรักพุ่งกระฉูดเปียกโคนท่อนเนื้อและพื้นไม้ นางสลบไป ร่องเนื้อบวมแดงน้ำรักไหลทะลัก ร่างกายยังสั่นระริกจากความเสียวซ่านที่เกินทน
หลินเทียนหลงถอนท่อนเนื้อออกช้าๆ ดังพล็อก น้ำรักผสมกันไหลย้อยตามกลีบเนื้อบวมแดง เขารีบหายาแก้พิษจากตู้ลับตามที่นางบอก เอาไปให้หลี่เสี่ยวหยุนที่นอนหอบหายใจเสียวซ่านจากพิษ นางกินยาแล้วค่อยๆ ฟื้น “ท่านเจ้าสำนัก... ข้า... อ๊า... แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว... ขอบคุณท่านที่ช่วยข้า”
หลินเทียนหลงอุ้มนางขึ้น “เราจะไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้... ไม่แวะพักอีก”
หลี่เสี่ยวหยุนถาม “ท่านเจ้าสำนัก... ท่านฆ่านางไหม?”
หลินเทียนหลงส่ายหน้า “ไม่ได้ฆ่า... แต่นางคงใช้วิชายุทธทำร้ายใครอีกไม่ได้แล้ว... กำลังภายในของนางถูกข้าสลายหมดสิ้น”
ทั้งคู่พาออกจากโรงเตี้ยม มุ่งตรงไปยังจุดหมายโดยไม่แวะพักอีก......
โปนดติดตามตอนต่อไป........
กดติดตามทวิตไว้นะ
ทวิตสำรอง
https://x.com/v243091759 เผื่อทวิตบิน
อย่าลืมแอด VK เอาไว้นะ
Comments